Centrum Stargardu, w tym charakterystyczne wzniesienia przy ulicy Sukienniczej, zawdzięcza swój obecny kształt procesom polodowcowym i obecności drumlinów. Te specyficzne formy terenu wpłynęły na lokalizację kluczowych punktów miasta oraz ukształtowanie jego starówki.
Ślady lądolodu w przestrzeni miasta
Przyrodnicze cechy Starego Miasta są widoczne w kilku miejscach. Brama Pyrzycka została wzniesiona na stoku takiego wzniesienia. Z kolei Park Chrobrego znajduje się wewnątrz przekopanego drumlina, co można dostrzec w okolicach amfiteatru, gdzie teren gwałtownie wznosi się po obu stronach.
Według danych z portalu Żywa Planeta, centrum miejscowości powstało na drumlinie. Jest to wydłużony pagórek, który prawdopodobnie został dodatkowo przekształcony przez wody roztopowe. Formacja ta powstała w wyniku przemieszczania się lądolodu z kierunku północno-zachodniego.
Geologia regionu i historia powstania
Drumliny nie są w tym obszarze zjawiskiem rzadkim – w całym regionie występuje ich kilkaset, a najwięcej znajduje się w sąsiedztwie Nowogardu. Oprócz nich w okolicach Stargardu można spotkać inne formy rzeźby polodowcowej, takie jak ozy oraz kemy.
Naukowcy wciąż analizują różne teorie dotyczące powstawania tych pagórków, jednak przyjmuje się, że uformowały się one przez ruchy lądolodu. Prawdopodobnie stało się to podczas zlodowacenia północnopolskiego, które trwało od 110 000 do prawie 12 000 lat temu.